Rust

Ik breng de kinderen naar de dagopvang en naar school, en heb een dag voor mezelf. Ik kan daar soms echt naar uitkijken. Voor mij begint op donderdag het weekend, hoe gek het ook klinkt.
Ik weet dat veel moeders dit raar vinden maar ik vind het belangrijk om ,hoe egoïstisch ook,ook aan mezelf te denken. En nee dat doet niks af aan mijn liefde voor de jongens. Ik ben heel blij als ik ze later de dag allemaal weer in mijn armen heb, en overladen word met kusjes
Maar ik ben meer dan alleen mama, ik ben ook mens.

Ik neem me voor rustig aan te doen vandaag en vooral niks moeten, maar in mijn ooghoeken zie ik alweer de was liggen.. ik weet dat de bedden van de jongens ook nodig aan verfrissing toe zijn, en oh ja de rits van Rowan zijn jas is stuk.. ook nog maar even een nieuwe voor halen. De vaatwasser zit nog vol, en zo onbewust ben ik toch alweer aan stofzuigen en schoonmaken en  is de helft van de dag voorbij voor ik me weer herinner dat ik rustig aan zou doen.

De meeste dagen heb ik een gevoel van onrust, van dingen moeten. Ik heb nou eenmaal een groot plichtsbesef en wil alles opgeruimd en netjes hebben en dan ook het liefst zelf doen.
Ik kan me slecht ontspannen. Mijn manier van ontspannen is met opgetrokken schouders, dubbelgevouwen in de stoel
Ik kan me dan ook niet herinneren of ik dat altijd al gehad heb of iets is van de laatste jaren.Op school zat ik ook nooit gewoon op de stoel, ik was altijd aan het wiebelen of zat in de kleermakerszit op de kruk.
We hebben de afgelopen jaren veel voor onze kiezen gekregen, wat hoogstwaarschijnlijk nog verwerkt moet worden wat de onrust misschien verklaart.
We hebben de nodige ellende wel gehad.
Gelukkig zijn we allebei van niet zeiken maar doorgaan. Maar onbewust zal de ellende van de voorgaande jaren onrust met zich mee brengen.
De enige plek waar ik echt oprecht kan ontspannen is bij Annelin.

Als ik echt even rust wil, ga ik naar het graf van onze kleine dame. Daar vind ik rust.
Heerlijk languit op het gras zitten, soms uren achtereen met het zonnetje die mijn rug en nek verwarmd, kijkend naar haar mooie monumentje en mijn hoofd leeg maken. Ondertussen klets ik wat tegen haar en kijk ik hoe de vogeltjes met wormpjes in hun bekjes terug vliegen naar hun nestje. Ik vraag me vaak af, of ze me kan horen of kan zien. Vast wel. dat moet haast wel.
Het meest fijne vind ik helemaal alleen op de begraafplaats te zijn.
Alleen met met mijn meisje. Geen nieuwsgierige blikken van andere mensen, geen plantsoendienst met grasmaaiers om me heen. Nee samen zijn met mijn meisje en af en toe het getjilp van een vogeltje. Heerlijk. Een echt geluksmomentje. Rust.
Vreemd eigenlijk dat dat de plek is waar ik mijn rust echt vind, waar ik kan ontspannen. Terwijl het een plek is met ontzettend veel pijn en verdriet.

Als ik bij Annelin ben, voel ik trots. Ik ben ongelooflijk op haar. Trots op mijn meisje die (in mijn ogen) de mooiste steen heeft van het hele straatje. Nee dat zeg ik verkeerd, de mooiste steen van iedereen.
Trots op hoe ze gevochten heeft voor haar te korte leven.

Een warm gevoel van liefde bekruipt mijn lichaam. De liefde die ik voor haar voel is niks minder als de liefde die ik voel voor de jongens. Ze is zo mooi. en wat had ik haar er graag bij gehad.
Maar laat ik het maar het lot noemen wat anders bepaalde.

 

Advertenties

Gepubliceerd door

linnie03

Ik ben Linda Moeder van 3 prachtige kinderen.

2 thoughts on “Rust”

  1. Gelukkig dat je een rust punt hebt gevonden bij Annelin. En als je thuis zo onrustig bent, is wandelen of hard lopen misschien een idee. In plaats van schoonmaken. Als je loopt maak je positieve stoffen aan (in je hersens werkt het zo ) en het geeft rust aan je onrust. Dan heb je pas echt de dag voor jezelf.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s