Lief klein Mannetje deel 2

Daar zijn we weer. In dat kille koude ziekenhuis waar jou leven 3,5 jaar geleden ook begon.
Het ziekenhuis waar ik altijd met gemengde gevoelens naar binnen ga,

Nu voor een vervolg onderzoek naar aanleiding van je aanval.
Het valt me zwaar, zwaarder dan gedacht.

Lichtelijk zenuwachtig probeer ik mij toch zo sterk mogelijk te houden.

Je krijgt een soort badmuts op met ontelbaar veel draadjes, je armen worden voorzien van banden met wederom veel draadjes en hetzelfde geldt voor je oortjes.

Ik probeer een brok in mijn keel weg te slikken,  maar daar valt de eerste traan al over mijn wang. Mannetje mannetje wat doen ze toch allemaal,  ik hoopte zo dat dit je bespaart kon blijven. Maar helaas.
Ik kijk weg in de hoop dat je mijn tranen niet ziet.

Je doorstaat de test hartstikke goed, je volgt goed op wat de dokter van je vraagt en eindigt zelfs bij de dokter op schoot. Iets wat ik een uur daarvoor niet voor mogelijk had gehouden.

Maar dan,  de uitslag zouden we krijgen na 2 weken, maar er is wel degelijk iets te zien wat de arts verontrust en gelijk met ons wil delen.

Ik sta uit na de woorden van de arts.. Ik hoor de helft nog maar. Het dringt niet echt door maar gelukkig is daar mijn steun, mijn toeverlaat, .. Arno.
Arno die altijd op dit soort momenten op zijn scherpst is en later thuis woord voor woord kan herhalen wat ze gezegd heeft.

Wat nu volgt zijn onderzoeken in Groningen. Bij een gespecialiseerd kinder neuroloog. Daar zal bepaald worden of een mri scan nodig is, welke medicijnen je nodig hebt en niet geheel onbelangrijk,  welke vorm epilepsie je hebt.

Kereltje kereltje,  ik vind het vreselijk voor je,  ik weet het, het is “maar” epilepsie, maar voor ons is het meer dan dat. De angst die erbij komt kijken komt erg overeen met de angst uit de eerste weken van je leven.
Wij weten dat jou hersentjes er anders uit zien dan die van andere kindjes, en dat daar ruim 3 jaar geleden geen verklaring voor gevonden kon worden we weten dat er al een hersenbeschadiging zit waar je gelukkig geen last van schijnt te hebben.
Maar deze kortsluiting zit wel precies in dat gedeelte.

Lieverd  ik hoop zo dat het bij epilepsie blijft en we niet voor nog andere verassingen komen te staan..

Ik hoop zo dat je een heerlijk onbezorgd leventje kan lijden zonder steeds rekening te moeten houden met de epilepsie.

Advertenties

Gepubliceerd door

linnie03

Ik ben Linda Moeder van 3 prachtige kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s