De begrafenis staat gepland..
Vrijdag 6 januari 2012.

Ik weet niet of je het geluk mag noemen maar door de feestdagen hebben we extra tijd.. In plaats van de normaal 5dagen hebben wij er 8.
8 dagen mogen we nog bij ons meisje zijn.zoveel we willen.

De gedachte dat ze in een koelcel lag kon ik niet verdragen. Afschuwelijk vond ik het.
Ik wilde haar graag bij ons op kamer maar Arno had dat liever niet en ook niet de visite die we die week kregen wilde de confrontatie aan ,  daar kan ik alleen maar begrip en respect voor hebben dus we hadden geen andere keuze.

De begrafenis ondernemer komt bijna dagelijks naar het ziekenhuis en later toen we verhuisd waren komt hij naar het Ronald mc Donald huis.
Om alles door te spreken.
We besluiten dat we de begrafenis in besloten kring houden,  waarom weet ik niet,  en of ik dat besluit nu weer gemaakt zou hebben weet ik ook niet. Voor mijn gevoel heb ik nu mensen de kans ontnomen haar te ” leren kennen ”

Slechts 1 keer ga ik naar huis,  om schone kleren op te halen.
Bij het wegrijden van de parkeerplaats bij het ziekenhuis breek ik, voor mijn gevoel ben ik te ver van mijn kinderen en laat ik ze in de steek. Het klopt niet.

Thuis aankomende,  liggen er ontzettend veel kaarten in de brievenbus.. Kaarten met felicitaties,  kaarten met condoleances.. Wat een tegenstrijdigheid.. Moeilijk. Ik lees ze in een waas, maar de woorden dringen niet door.
Post van de verzekering met de pasjes..
Ik leg alles weg, dat komt later wel

Naar boven durf ik niet. Ik durf niet naar de kamer die klaarstaat met 2 bedjes.
Ik wil zo snel mogelijk weer terug naar het ziekenhuis.. Hoe raar ook maar  thuis was thuis niet meer..
het ziekenhuis daar voelde ik me fijn voor zover dat kon.
Dat was voor even mijn thuis.

De dagen voor de begrafenis gebeurd er een heleboel met rowan.. Even is er sprake dat hij 6 januari naar huis mag. Sinds het overlijden van annelin gaat rowan met wonderlijke stappen vooruit. Ik weet zeker dat hij kracht van zijn zus krijgt.
Helaas is deze vreugde van korte duur. Er moeten eerst nog andere tests gedaan worden. Uiteindelijk word het maandag 9 januari.

Slapen komt er weinig van deze dagen,  de artsen geven me slaap medicijnen maar die gebruik ik niet. Ik vergeet compleet dat ik ook nog kraamvrouw ben en amper een week ervoor bevallen ben van twee kinderen. ‘
s nachts bel ik vaak de verpleging die mij op mijn verzoek heen en weer rijden naar de nicu waar rowan lag.
Hij heeft voor mij gezorgd deze dagen,  hij heeft me er doorheen gesleept. Een kindje van amper een week oud gaf mij de kracht en energie door te gaan.
Ik denk dat dat zelfde geldt voor Arno.

Ik merk dat ik wat boos word in de dagen voorafgaand aan de begrafenis..
Ik ben van mening dat iedereen raar doet.
Mijn vader eet mijn avondeten op, waarbij ik denk hoe kan je nu eten?
Arno pakt extra uren slaap waarbij ik denk: hoe kan je dat nu doen?
Mijn schoonvader gaat direct na aankomst in het ziekenhuis naar huis om de hond uit te laten..
Mijn broer, 1 van de belangrijkste personen in mijn leven,  durft mijn kamer niet in.
Boos en verontwaardigd was ik dat een ander stel, naar huis ging oud en nieuw vieren terwijl hun kindje lag te vechten voor haar leven.
Niemand deed het goed in mijn ogen.

Maar zelf hield ik mijn vriendinnen op afstand.  Ik wilde niet dat ze mijn verdriet zagen . En dat vind ik misschien nog wel het ergste..

Later besef ik dat niemand wist hoe ze hier mee om moesten gaan.
In deze situatie is er geen goed of fout.
Er bestaat geen handleiding hoe om te gaan met verlies..

Nog elke dag is het een gevecht..
Tegen tranen, tegen woede.tegen onbegrip en tegen onmacht.
Al is er misschien een bepaalde acceptatie,  wennen doet het nooit.
Het gevoel van gemis blijft altijd.

Advertenties

Gepubliceerd door

linnie03

Ik ben Linda Moeder van 3 prachtige kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s